پژوهش علم علف هاي هرز

گل خوبی زیباست ای دریغا که همه مزرعه دلهاراعلف هرزه کین پوشانده است(حمیدمصدق).
 
 
غلام رضائي

غلام رضائي کارشناس ارشد مدیریت علف های هرز
*براي جستجوي سريعتر از آرشيو موضوعي كمك بگيريد.
*به جهت غناي بيشتر مطالب لطفا نظرات خود را در قسمت نظرات بيان بفرماييد
*مطالب قابل ارائه خود را از طريق ايميل ارسال بفرمائيد تا با نام شما در وبلاگ انتشار يابد.
*كاستي هاي مطالب را در قسمت نظرات عنوان بفرمائيد.
*استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر منبع آزاد مي باشد.


rezaee1350@gmail.com

 

موضوعات

مفاهیم بیوشیمی

اساتید

دانلود

علف كش ها

بيولوژي علف هرز

مباحث گياه شناسي

كنترل علف هرز

خطرات علف كش ها

مقاومت به علف كش ها

فيزيولوژي علف كش ها

دگر آسيبي

معرفي سايت هاي مفيد

مديريت كنترل

 

برچسب‌ها

پاورپوینت

کتاب

مقالات

انیمیشن

همایش

نرم افزار

عکس

تجربیات

مجله

دفاعیه

بیوگرافی اساتید

یاداستاد

دانلود

کارگاه آموزشی

تصاویر

 

پیوند ها

محمدرضالبافي

كشاورزي(Agriculture )

محيط زيست ،منابع طبيعي ،توسعه پايدار

منابع طبيعي

موسسه حمایت از کودکان کم شنوا و ناشنوا

علم علف های هرز

مدیریت علمی علف های هرز

کشاورز

گیاهپزشکی110

دکترپیمان حسیبی

روش تحقیق در علوم کشاورزی

زراعت

اندیشـــــــــه ســــــبز پارســــــــی

باغبانی17

تاکستان

ژنتیک، اصلاح و بیوتکنولوژی

plant Breeding

وبلاگ دانشجویان زراعت واصلاح نبات لرستان

کارشناسی ارشد زراعت

گیاهپزشکی(حشره شناسی و بیماری شناسی کشاورزی)

علم گیاهان هرز

کشاورزی

سایت کشاورزی ایران

وبلاگ انجمن علمی دانشگاه صنعتی کرمان

مهندسی کشاورزی-علم علف‌های هرز Weed Science

نشریه آوای شهر ترکالکی

ذیمچه شوشتر

گلخونه

خوشه

 

مطالب اخير

آشنایی با گیاه (هرز)داروئی گِندی تلخه یا عدس الملک

در سوگ پروفسور فتحی

برگزاری کلاس آموزش نرم افزار "آر" در ترکیه

منبع نویسی در ورد

نحوه ی ورود داده ها به اکسل

ارائه مقاله در بیست ویکمین کنگره گیاهپزشکی شهریور93 ارومیه

علف هرز برنجیDiplachne fusca

گرفتگی تایل های زهکش

درنه سرخه

دانلود پاورپوینت آموزش بیوشیمی

 
 

پیوند های روزانه

Herbicide Symptomology

علف های هرز استرالیا

مديريت علف هرز در كشاورزي ارگانيك

موتور جستجويPDF

دسترسي رايگان به مجلات كشاورزي

دانشگاه آركانزاس

پایش بین المللی علفهای هرز مقاوم به علفکشها

دپارتمان زراعت دانشگاه ميسوري

كميته كاري مقاومت به عفكشها

ساينس دايركت

علوم گياه وخاك

سازمان ترويج وآموزش كشاورزي

مركز اطلاعات و مدارك علمي ايران

پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی

انجمن علوم علف‌هاي هرز ايران

انجمن علوم علف‌هاي هرز آمريكا

 

امكانات جانبي

RSS 2.0

PageRank Checking Icon

برای عضویت در خبرنامه 1-ایمیل خود را در كادر مربوطه از منوی "عضویت در خبرنامه وارد كرده و بر روی كلید "عضویت در خبرنامه كلیك نمائید . 2-پنجره ای آبی رنگ نمایان می گردددر پنجره نمایان شده كد امنیتی را عینا در كادر مربوطه وارد و بر روی Complete Subscription Request كلیك نمائید 3-ایمیلی با عنوان "FeedBurner Email Subscriptions" و حاوی لینك فعالسازی دریافت خواهید كرد ; بر روی لینك كلیك نمائید . شما با موفقت در وبلاگ پژوهش علم علفهای هرز عضو شده و از این لحظه به بعد تمامی مطالب سایت بمحض بروز شدن بصورت خودكار به ایمیل شما ارسال خواهند شد . :



ابزار رایگان وبلاگ
 
 

Weblog Themes By PayamBlog

آموزش sas

برای دانلود جزوه آموزش نرم افزار sas

                                                       اینجا کلیک کنید

جمعه بیست و یکم خرداد 1389 |

 

تلخه Acroptilon repens



ادامه مطلب

سه شنبه هجدهم خرداد 1389 |

 

Trifluralin

Trifluralin

TRADE OR OTHER NAMES

Some trade names include Flurene SE, Treflan, Tri-4, Trust, M.T.F., Trifluralina 600, Elancolan, Su Seguro Carpidor, Trefanocide, Treficon, Trim, L-36352, Crisalin, TR-10, Triflurex and Ipersan.

REGULATORY STATUS

In August, 1979, trifluralin was brought under Special Review by the EPA because of the presence of a N-nitrosamine contaminant which had been shown to cause tumors and to have mutagenic effects in animals. The principle manufacturer of trifluralin had already instituted manufacturing methods to reduce N-nitrosamine contaminant levels. The Special Review was concluded in 1982, with the requirement that N-nitrosamine contaminant levels in trifluralin not exceed 0.5 ppm, a level which EPA believes will have no toxic effects (12, 13).

Products containing trifluralin must bear one of the signal words "Caution" or "Warning," depending on the type of formulation (3).

INTRODUCTION

Trifluralin is a selective, preemergence dinitroaniline herbicide used to control many annual grasses and broadleaf weeds in a large variety of tree fruit, nut, vegetable, and grain crops. Preemergence herbicides are applied before weed seedlings sprout. Trifluralin should be incorporated into the soil by mechanical means within 24 hours of application. Granular formulations may be incorporated by overhead irrigation. Trifluralin is available in granular and emulsifiable concentrate formulations (2, 3, 8, 9).

TOXICOLOGICAL EFFECTS

ACUTE TOXICITY

Trifluralin is not acutely toxic to test animals by oral, dermal or inhalation routes of exposure (12). Pesticide products containing trifluralin may be moderately toxic to relatively non-toxic, depending on the type of formulation (3). Nausea and severe gastrointestinal discomfort may occur after eating trifluralin.

Trifluralin does not cause skin irritation. When applied to the eyes of rabbits, trifluralin produced slight irritation which cleared within 7 days (7). Skin sensitization (allergies) may occur in some individuals (1, 9). Inhalation may cause irritation of the lining of the mouth, throat or lungs (7). The solvent in emulsifiable concentrates of trifluralin may cause irritation to the skin. Most cases of poisoning result from the carrier or solvent in formulated trifluralin products, rather than from the trifluralin itself (NRC Drinking Water and Health. 1977).

The amount of a chemical that is lethal to one-half (50%) of experimental animals fed the material is referred to as its acute oral lethal dose fifty, or LD50. The oral LD50 for technical trifluralin in rats is greater than 10,000 mg/kg, in mice is greater than 5,000 mg/kg, and in dogs, rabbits and chickens is greater than 2,000 mg/kg. However, certain formulated products which contain trifluralin may be more toxic than the technical material itself. For example, the oral LD50 for Treflan TR-10 in rats is >500 mg/kg. The dermal LD50 for technical trifluralin in rabbits is >2,000 mg/kg.

The lethal concentration fifty, or LC50, is that concentration of a chemical in air or water that kills half of the experimental animals exposed to it for a set time period. The 1-hour LC50 for technical trifluralin in rats is >2.8 mg/l (2, 3).

CHRONIC TOXICITY

Prolonged or repeated skin contact with trifluralin may cause allergic dermatitis (7). The administration of 25 mg/kg to dogs for 2 years resulted in no toxicological effects (2).

The EPA has established a Lifetime Health Advisory (LHA) level of 5 micrograms per liter (ug/l) for trifluralin in drinking water. This means that EPA believes that water containing trifluralin at or below this level is acceptable for drinking every day over the course of one's lifetime, and does not pose any health concerns. However, consumption of trifluralin at high levels well above the LHA level over a long period of time has been shown to cause liver and kidney damage, decreased fetal weight and size, and increased miscarriages in animal studies (11).

Reproductive Effects

The reproductive capacity of rats fed dietary concentrations of trifluralin as high as 10 mg/kg was unimpaired through 4 successive generations, and no abnormalities were detected in the parents or the offspring. Trifluralin administered to pregnant rabbits at doses as high as 100 mg/kg, and to rats at doses as high as 225 mg/kg, produced no adverse effect on either the mothers or offspring (2).

Loss of appetite and weight loss followed by miscarriages were observed when pregnant rabbits were fed 224 or 500 mg/kg/day. Fetal weight decreased and there was an increase in the number of fetal runts at the 500 mg/kg/day dosage (7).

Teratogenic Effects

No abnormalities were observed the offspring of rats fed doses as high as 10 mg/kg for 4-generations (2). Studies in the rat and rabbit show no evidence that trifluralin is teratogenic. The highest doses tested in these studies were 1,000 mg/kg/day in rats and 500 mg/kg/day in rabbits (12).

Mutagenic Effects

No evidence of mutagenicity was observed when trifluralin was tested in live animals, and in assays using bacterial and mammalian cell cultures (12).

Carcinogenic Effects

EPA considers trifluralin to be a possible human carcinogen (11). This classification is used when there is limited or uncertain information indicating that a chemical may cause cancer in animals receiving high doses of the chemical over the course of their lifetimes. In a 2-year study of rats fed 325 mg/kg/day, the highest dose tested, malignant tumors developed in the kidneys, bladder and thyroid (7, 12). Because there is a possible increase in the risk of cancer to humans, EPA's Lifetime Health Advisory level for trifluralin drinking water includes an additional safety margin (11).

Organ Toxicity

Consumption of trifluralin at high levels well above the EPA's Lifetime Health Advisory level for drinking water (5 ug/l) over a long period of time has been shown to cause liver and kidney damage, in animal studies (11).

Fate in Humans and Animals

Trifluralin is not readily absorbed into the bloodstream from the gastrointestinal tract. 80% of single oral doses administered to rats and dogs was excreted in the feces (7).

ECOLOGICAL EFFECTS

Effects on Birds

Trifluralin is not hazardous to birds (2, 4). The LD50 for bobwhite quail was greater than 2000 mg/kg. The 5-day LC50 in both quail and ducks was greater than 5,000 mg/kg (2).

Effects on Aquatic Organisms

Trifluralin is toxic to fish and other aquatic organisms. However, its strong adsorption to soil and the usual practice of incorporating trifluralin into the soil at the time of application may prevent exposure of fish to this herbicide. Run-off from fields should be avoided. Contamination of open waters during mixing and loading operations by rinseate from the cleaning of application equipment or by accidental spills should be avoided (2). Trifluralin is toxic to Daphnia, a small freshwater crustacean (Hdbk. Acute Tox. Chem. Fish and Aqua. Invert. 1986).

Effects on Other Animals (Nontarget species)

At exposure levels well above permissible application rates (100 ppm), trifluralin has been shown to be toxic to earthworms. However, permitted application rates will result in soil residues of approximately 1 ppm trifluralin, a level that had no adverse effects on earthworms. (10, Proc. NZ. Weed Pest. Control Conf. 35th: 328. 1982). In general, trifluralin is not very toxic to higher animals (except fish) (8). Birds are very resistant to trifluralin (4, 8). It is non-toxic to bees (3, 8).

ENVIRONMENTAL FATE

Breakdown of Chemical in Soil and Groundwater

The substituted dinitroanilines do not move much in the soil, but remain where they are placed at application (Casarett & Doull's Tox. 2nd Ed. 1980). Trifluralin is strongly absorbed on soils (Koc = 7,000 g/ml) and nearly insoluble in water (6). Therefore leaching and groundwater contamination by trifluralin is not expected to occur. Because adsorption is highest in soils high in organic matter or clay content and adsorbed herbicide is inactive, higher application rates may be required for effective weed control on such soils (5, 2).

Trifluralin is subject to degradation by soil microorganisms. Trifluralin remaining on the soil surface after application may be decomposed by UV light or may volatilize. Recommended application rates give season long weed control, but fall-seeded grain crops planted in soil treated with trifluralin during the preceding spring were not injured under warm, moist conditions (2). The half-life of trifluralin in the soil is 45 to 60 days (6) or about 6-8 months (2.5 kg/ha) (8). After six months to one year, 80- 90% of its activity will be gone (5).

Breakdown of Chemical in Water

Trifluralin is nearly insoluble in water (8). Contamination of lakes and streams should be avoided because fish are sensitive to trifluralin.

Breakdown of Chemical in Vegetation

Trifluralin inhibits the growth of roots and shoots when it is absorbed by the roots of newly germinated weed seedlings (2, 8, 12). There is no significant absorption or translocation of trifluralin in crops grown in soil treated with trifluralin. Trifluralin residues in crop plants will occur only on root tissues which are in direct contact with contaminated soil. Trifluralin is not translocated into the leaves, seeds or fruit of most plants. On most crops, trifluralin applied to the leaves has no effect, but on certain crops, such as tobacco and summer squash, leaf distortion may occur (2).

PHYSICAL PROPERTIES AND GUIDELINES

Trifluralin is an odorless, yellow-orange crystalline solid (2). Trifluralin will decompose in both sunlight and artificial light (7). Trifluralin is stable under normal temperatures and pressures, but it may pose a slight fire hazard if exposed to heat or flame. It poses a fire and explosion hazard in the presence of strong oxidizers. Thermal decomposition of trifluralin will release corrosive fumes of hydrogen fluoride and toxic oxides of nitrogen (7).

Technical trifluralin is not flammable, but emulsifiable concentrate formulations containing trifluralin may be flammable. The product Treflan EC is classified as a combustible liquid. Closed containers of this product may explode if exposed to excessive heat or intense fire (2).

It is recommended that applicators wear full protective clothing when spraying trifluralin. This gear should include neoprene gloves, rubber workshoes, rubber apron, goggles to protect the eyes and a respirator to prevent inhalation of fumes or mists (1).

Occupational Exposure Limits:

No occupational exposure limits have been established for trifluralin by OSHA, NIOSH or ACGIH (7).

Physical Properties:

CAS#:

1582-09-8

Specific gravity:

1.294 at 25 degrees C (7)

Solubility in water:

practically insoluble; 0.0024% at 27 degrees C (7)

Solubility:

readily soluble in organic solvents such as xylene, acetone and aromatic napthas (3).

Solvent

Solubility at 25 degrees C

Acetone

> 50 g/100 ml (2)

Methanol

2 g/100 ml (2)

Xylene

81 g/100 ml (2)

Boiling point:

139-140 degrees C (282-284 degrees F) at 4.2 mm Hg (2, 15); 96-97 degrees C at 0.18 mm Hg (2)

Melting point:

46-47 degrees C (115-117 degrees F) (7)

Flash point:

Technical material is not flammable. However, emulsifiable concentrate formulations may be flammable.

Vapor pressure:

1.99 x 10 to the minus 4 mm Hg at 29.5 degrees C (2)

pH:

7.0 (50% suspension) (7)

Koc:

7000 g/ml (6)

Soil half-life:

60 days (6)

ADI:

0.1 mg/kg/day (14)

BASIC MANUFACTURER

DowElanco
9002 Purdue Rd.
Indianapolis, IN 46268-1189

Review by Basic Manufacturer:

Comments solicited: November, 1992
Comments received: December, 1992

REFERENCES

  1. Meister, R.T. (ed.). 1987. Farm Chemicals Handbook. Meister Publishing Co., Willoughby, OH.
  2. WSSA Herbicide Handbook Committee. Herbicide Handbook of the Weed Science Society of America, 6th Ed. WSSA, Champaign, IL. 1989.
  3. Meister, R.T. (ed.). 1992. Farm Chemicals Handbook '92. Meister Publishing Company, Willoughby, OH.
  4. Tucker, Richard. 1970. Handbook of Toxicity of Pesticides to Wildlife. USDI Fish and Wildlife Service.
  5. Worthing, C.R. (ed.). 1987. The Pesticide Manual. 8th Ed. British Crop Protection Council.
  6. U.S. Department of Agriculture, Soil Conservation Service. 1990 (Nov.). SCS/ARS/CES Pesticide Properties Database: Version 2.0 (Summary). USDA - Soil Conservation Service, Syracuse, NY.
  7. Occupational Health Services, Inc. 1991. MSDS for Trifluralin. OHS Inc., Secaucus, NJ.
  8. The Agrochemicals Handbook. 1983. The Royal Society of Chemistry.
  9. Crop Protection Chemicals Reference. 1986. 2nd Ed. Chemical and Pharmaceutical Press.
  10. Barber, Daniel T., Manager, State Regulatory Affairs. Letter of Dec. 3, 1991. DowElanco, Indianapolis, IN.
  11. US Environmental Protection Agency. 1989 (Jan.). Health Advisory Summary: Trifluralin. US EPA, Washington, DC.
  12. _____. 1987 (Aug.). Guidance for the reregistration of pesticide products containing trifluralin as the active ingredient. Office of Pesticides and Toxic Substances, US EPA, Washington, DC.
  13. _____. 1982 (Aug. 4). Trifluralin; Determination concluding the Rebuttable Presumption Against Registration; Notice of availability of position documents. Federal Register 47 (150): 33777-84.
  14. _____. 1982 (Feb. 10). Trifluralin: proposed tolerances. Federal Register 47 (28): 6033-4.
  15. Merck Index. 1976. 9th Ed.

A Pesticide Information Project of Cooperative Extension Offices of Cornell University, Michigan State University, Oregon State University, and University of California at Davis. Major support and funding was provided by the USDA/Extension Service/National Agricultural Pesticide Impact Assessment Program

 


منبع:  http://pmep.cce.cornell.edu/

آدرس همين مطلب :

http://pmep.cce.cornell.edu/profiles/extoxnet/pyrethrins-ziram/trifluralin-ext.html

 

پنجشنبه ششم خرداد 1389 |

 

درباب مبارزه بیولوژیک

انسان برای تأمین نیازهای خود به دلیل دارا بودن قوه عقل آکوسیتهای طبیعی را به سرعت بر هم زده و موجب تخریب جنگل ها ، نابودی خاک و گیاهان خودرو و حیات وحش که همگی تکیه گاه و یا حتی بستر غیر قابل اجتناب برای کشاورزی پایدار می باشند شده است . مسلماً روشهای متکی بر تکنولوژی ماشینی و مواد شیمیایی مصنوعی ممکن است در کوتاه مدت پر بازده می باشند . اما پایدار نبوده و آلاینده محیط خواهند بود .بنابراین با طرح سوالاتی چون آفات چیست و آفات از کجا ناشی می شوند و آیا تعریف آفات مستحق هر موجود زندۀ مبارزی هست یا نه ؟ما را برآن می دارد که باکنترل بیولوژیکی بتوانیم با هدف تولید بیشتر و حفظ محیط زیست گامی جدی در کشاورزی پایداری برداریم . هدف از مطرح کردن مبحث مربوط به عوامل زیستی در مبارزه با علفهای ناخواسته و غیر اقتصادی تعیین جایگاه آنها در مدیریت علف هرز با نظر به تلفیق و بسط درکی آگاهانه از عوامل موثر بر موفقیت در این راه می باشد.و این روش که از سال 1902 با کنترل علفهای هرز سمج nexius و براساس مشاهدات طبیعی دانان و متخصصان پیشین کشاورزی نشأت گرفته است مایه آگاهی و تقلای مضاعف برای دانشجویان علم کنترل بیولوژیکی شده است و از آنجایی که عوامل زیستی در رهیافت های مدیریت علفهای هرز از ارزش بالقوۀ بیشتری نسبت به سایر روشها برخوردار است مورد توجه خاص گرفته اما با این وجود نباید از مشکلات توسعه و تکثیر عوامل کنترل زیستی در آینده غافل شویم و اگر به چنین موفقیتی نائل شویم به الگویی از توسعه ای پایدار آگاهانه خواهیم رسید.

رهایی نسبی از آفات (عاری بودن نسبی از آلودگی به آفات)

ظاهراً بذور بسیاری از علف های هرز یکساله در مقایسه با بذور سایر گونه های گیاهی ، آلودگی کمتری به آفات و امراض گیاهی دارند . این گونه های کلونی ساز جدید به اندازه گونه های کاملاً پایا در مراحل توالی در معرض آفات قرار نمی گیرند چرا ؟ چون میزبان جایگزین ندارند و یا کم دارند و برای ابتلای این یکساله ها به آفات و بیماریها وجود میزبان جایگزین ضروری است.

البته عدم گرایش گونه های پیشرو به داشتن آفات و بیماریهای بومی کمتر ، نشانگر این است که در مقایسه با گونه های چند ساله کنترل بیولوژیکی آنها دشوارتر شود.

نکته قابل توجه در مدیریت کنترل یا پیشگیری از تولید بذر یا نابودی گیاه علف هرز با استفاده از روش بیولوژیکی زودشکوفایی عده ای گیاهان مثل کیسه کشیش ، پیرگیاه و چمن یک ساله می باشد که فرصت زمانی ، شرایط جغرافیایی ، آب و هوایی و یا نیاز غذایی در موعد مقرر را برای موجود مبارز فراهم نشود . و هر چند انتظار داریم که خسارت این گونه گیاهان از نظر کمیت کاهش یابد اما ممکن است با همراه سایر Ephemerals ها خسارت کیفی در اقتصاد و تغذیه ای سبب شوند .

در بحث بیولوژیی مکان امن که جایی است به عنوان حفاظت در مقابل مخاطرات پیش از رسیدن توسط شکارگران ، برداشت و ... و ماندگاری فیزیکی در سطح خاک و حفاظت در برابر اثرات شکارگرها پس از ورود به خاک و شرایط نامساعد جوانه زنی که این مکان امن توسط پرندگان ـ حشرات و بیماریها بر روی گیاهان مادری و یا در خاک نا امن شود .

بر خلاف دورۀ زمانی نسبتاً کوتا تولید بذر در علفهای هرز یکساله ، اندام های پایا ممکن است طی دورۀ زمانی طولانی از فصل رشد تولید شوند و یا در دامنۀ وسیع از شرایط محیطی انجام می گیرد . برای مثال برخی جوانه های مَرغ (Elytrigia repens )در دمای 5- سانتی گراد تشکیل می شود و این به درازا کشیدن دورۀ زمانی تولید اندام های پایا بیانگر نیاز به راهکارهای متفاوت برای ممانعت از گسترش (کنترل) اندام های زایای رویشی در مقایسه با تولید بذر گونه های یکساله است . و اکنون می توان گفت ضریب اطمینان و موفقیت یک موجود زنده بر علیه علف هرز پویا در شرایط این چنین متفاوت چقدر است؟ و مگر نه اینکه ویژگی پویایی حضور گیاهان خود به کاهش اثرات عوامل اکولوژیکی محدود کننده یا همان جبران عاملی Factor compensation می انجامد یعنی این پاسخ علف هرز به عوامل محدود کننده نشان از تخصص یافتگی است و برای دریافت پاسخی  در سطح آستانه اقتصادی ترکیبات ژنتیکی جدید و یا دامنه ای وسیع از انعطاف پذیری plasticity لازم است.

تعریف کنترل بیولوژیکی : استفاده آگاهانه از موجودات چون پارازیتوتیدها ، براداتورها ، پاتوژنها ، آنتاگونیستها و میکروارگانیسمهای رقیب به منظور کاهش بنیه ، ظرفیت تولید مثلی ، تراکم و تأثیر علفهای هرز است.

مفاهیم ویژه و یا شاخصهای عوامل بیولوژیک :

کنترل زیستی پیوسته در عالم گیاهی به وقوع می پیوند(تأیید بر اصل تنازع بقاء)

عوامل زیستی قادرند به صورت انتخابی روی علفی معین و یا اندام معین گیاه هرز عمل کنند .

3 – عوامل زیستی ضمن اینکه با سایر روشهای کنترل ادغام پذیراست از ارزش بالقوۀ بالاتری برخوردارند .

موفقیت در استفاده از عوامل زیستی مستلزم درک کامل از

Weed ecological niche and relationships روابط و جایگاه اکولوژیک می باشد.

عوامل زیستی اجزای مهمی در سامانه های مدیریت تلفیقی علف هرز به شمار می روند .

تقسیم بندی انواع زیستی و کنترل علفهای هرز :

1- طبیعی            مستقیم

غیر مستقیم

2- غیر طبیعی (پرورش یافته دست انسان)

طبیعی مستقیم مانند اینکه خیلی از شکارگرها که بخش قابل توجهی از دانه های علف هرز را حتی پیش از افتادن در سطح خاک مصرف می کنند مانند عده ای از پرندگان : کلاغ ، حشرات : زنبورها ، خزندگان ، دوزیستان :قورباغه، جوندگان :موش ، گوشتخواران : از خرس وحشی گرفته و حتی خود انسان به صورت طبیعی از دانه و بذر علف هرز تا اندامهای رویشی قابل کثیر را به مصرف رسانده و از گردونۀ آسیب رسانی به سایر گیاهان خارج و یا اثرات آنها که در این جا بیشتر بقاء و توسعۀ علفهای هرز تداعی می شود را تحت تأثیر منفی و فرونشانی قرار می دهند.

و همچنین ریشه کنی درخت نارون آمریکایی توسط قارچ بیماری زای ophiostoma ulmi

طبیعی غیر مستقیم:با توجه به ارتباط غیر قابل انکار و لاینفک این علم با علم اکولوژی هر تغییری در هر یک از اجزای این نظام سبب ایجاد تغییر در بخشهای دیگر می شود و با تغییر عملیات به کارگرفته در برابر علف هرز انتظار میرود برای سایر آفات نیز تغیراتی به وقوع بپیوندد برای مثال گزارش شده که قارچ کش مورد استفاده در گیاهان باغی سبب کنترل علف هرزاویارسلام به وسیله قارچ  pucceinia canaliculata می شود.

انواع راهبردهای کنترل بیولوژیک علف هرز :

کلاسیک یا مایه کوبی (In oculative)

عرضه سیل آسا عرضه سیل اسا inundative یا توده ای

inoculativ : وارد نمودن موجودات دارای میزان اختصاصی (حشرات ، عوامل بیماریزا ،نماتودها و ...) از مناطق بومی علف هرز به نواحی که علف هرز استقرار یافته و تبدیل به معضل شده است و این نوع کنترل نیز به یک دوره یک تا چند ساله برای رسیدن جمعیت عامل زیستی به سطوح موثر نیازمند است که پس از طی مراحل قرنطینه در نواحی آلوده به علف هرز رها می شوند.

Inundative : مستلزم زمانبدی رها سازی عامل زیستی به صورت انبوه و مصادف بودن آن با مرحله حساس علف هرز در برابر عامل زیستی به منظور تهاجم سریع به علف هرز میزبان است.

ارتباط علفکش زیستی یا Bioherbicide یا mycoherbicide چیست ؟

علفکش زیستی بسطی از راهبرد سیل آساست که کاربرد عامل بیماریزای علف هرز به شیوۀ مشابه علفکش است . و چون اکثر علفکش های زیستی با استفاده از عوامل قارچی انتخابی توسعه یافته اند که سبب بروز بیماریهای نظیر آنتراکنوز و زنگ می شوند غالباً به چنین بهره گیری از قارچ ها واژه mycoherbicide اطلاق می شود .

Augmentation : شکل توسعه یافته از راهبرد سیل آسا که در آن تسریع کنترل آلودگی علف هرز از طریق ازدیاد جمعیت دشمنان بومی و رهاسازی عوامل مصنوعاً پرورش یافته راهبرد افزودگی گویند .

زمینه های کنترل بیولوژیک کدامند؟

علیه چه عوامل و اهدافی صورت می گیرد.

کدامیک از دشمنان طبیعی را برای کنترل بیولوژیک میتوان به کار گرفت.

چه روشهایی برای استفاده از این دشمنان طبیعی مناسب است.

اصطلاحات منظور در کنترل بیولوژیکی :

بومی : Indigenous (native) : عواملی اند که در مناطق خاص و در سطح تاکسای خود در همان محل تکامل یافته اند .

Precinetive  : عواملی که بومی بوده و فقط در منطقه ای خاص از یک سرزمین یافت می شوند .

غیر بومی Adventive : عواملی که در سرزمین معین به سربرده اما سیر تکاملی آنها در مکانی دیگر انجام شده و اکنون وارد شده اند .

مهاجر lmmigrant : عوامل غیر بومی که انسان در ورود آنها دخالت نداشته و بصورت Active خود منتقل می شوند .

معرفی شده Introdced : عواملی که توسط انسان انتخاب و انتقال یافته اند .

انواع اهداف و عوامل کنترل بیولوژیک :

حشرات که مهمترین آنها متعلق به رده های Homoptera (جوربالان) Diptera(دوبالان) Hymenopter (زنبورها) coleoptera(سوسکها) و lepidoptera (پروانه ها).

کنه ها مانند Eriophyidae (گزارش گرویز 1982)

سایر بی مهرگان مانند حلزون بزرگ آفریقایی Achatina fulica bowdich مگس پارازیتوبید pelidnoptera nigripennis  یا (Farbricius)

علفهای هرز : لاقل 116 گونه علف هرز از 34 خانواده که نیمی حدود 47% مربوط به تیره کاسنی Asteraceae و کاکوتوسها cactaceae بوده اند و گیاهانی دیگر از خانواده salviniacea و verbenacea .

عوامل بیماری گیاهی .

مهره داران مانند : موشهای صحرایی ـ خوکها ـ بزها ـ گوسفندان ـ خرگوشها  البته این برنامه مبارزه در مناطقی که تداخل بین جمعیت وحشی و اهلی وجود نداشته باشد که موجب ضرر رسانی بهم شود باید اجرا شود.

کنترل موفقیت آمیز علفهای هرز با عوامل زیستی از قبیل :

1- حشرات : در بررسی توانایی بالقوه موجودات بیشترین توجه به حشرات به طوری که آقای جولین در سال 1992 معلوم ساخت از 180 گونه تحت کنترل بیولوژیکی حدود 75 درصد آنها حداقل هدف یک حشره بودند البته ضمن برنامه ریزی بیشتر در استفاده از حشرات نباید آنها را تنها شانس موفقیت در این راه دانست .

2- کاکتوس در استرالیا : کنترل گونه های کاکتوس opunita spp در استرالیا اولین موفقیت کنترل بیولوژیک علف هرز در مقیاس وسیع که توسط حشره ای به نام شبپره (cactoblastis cacatorum) که در سال 1920 دولت استرالیا طی یک اقدام با تشکیل ستاد ملی کاکتوس و 4 تا 6 سال بعد موفقیت تا 95 % حاصل گردید .

3- گل راعی در غرب ایالات متحده : کنترل گل راعی Hypericum Perforatum که علف هرز چند ساله است بوسیله سوسک chrysolina quaderigemina که چرخه زندگی سوسک بالغ و داروها با گل راعی همزمان است . صورت می گیرد .

این حشره و علف هرز هر دو از اواسط بهار تا پاییز وارد مرحله غیر فعالی می شوند . آغاز رشد علف هرز در پی چرای پاییزی با برگشت فعالیت تغذیه ای ، جفتگیری و تخمگذاری سوسکها توام است در فصل بهار ، تخم ها به طور کامل تفریخ دلاردها تا زمان پیدایش شاخساره ها به تغذیه از گیاهان پیش تر رشد یافته می پردازند از این رو هم سوسک بالغ و هم لارد این حشره در کنترل علف هرز مشارکت دارند .

تاتاری  :Carduus nutans Bold

 در مواتع ایالات متحده مثالی که درباره علف هرز تاتاری عنوان شده کنترل تولید دانه به وسیله حشرات است در برنامه کنترل بیولوژیکی با وارد کردن دو شپشک

2) Rhinocyllus conicus  horridus 1)Trichosirocalus

حشره تخم های خود را روی قسمت پشتی کلا پرک های تاتاری قرار می دهد پس لاروهای حشره با ایجاد تنلی در داخل ساقه سبب تیره رنگ شدن کلاپرکها و مرگ آنها و از طرفی از دانه های نارس درون نهنج تغذیه  می کند و بدین وسیله سبب کاهش تولید دانه می شود و چون اگرتعداد شپشک انداز کافی روی هر کلا پرک نرسد کاهش دانه توسط کلاپرکهای غیر آلوده جبران می شود ذکر دو نکته لازم است .

روی هر کلا پرک حداقل 10 شپشک باشد 2- آلودگی روی اکثر و یا تمام کلا پرکها گسترش یابد .

 

عوامل بیماریزا و کنترل بیولوژیکی :

استفاده از عوامل بیماریزای گیاهی برای کنترل علف هرز رهیافت کاملاً جدیدی است .

که نتایج خوب گویای بهره گیری از این روش درمدیریت علفهای هرز است .

قارچ ها : علف هرز قندرون chandriulla Juncea در استرالیا و آمریکا توسط قارچ عامل زنگ Puccinia chondrillia که به تدریج اولاً اندازه جمعیت کاهش و سپس ظرفیت تولید مثلی پس از آلودگی شدید کاهش می یابد

باکتری ها : چمن یکساله Poa annua توسط باکتری بنام XanThomonas campestris pv.poa annua که بعد از چمن زنی به کار رفته از طریق آوندهای چوبی برگ های الوده شده انتقال و سرانجام سبب پژمردگی کامل و مرگ گیاه  می شود

علف های هرز خانواده : کاسنی : که باکتری pseudomonas syringae pv.Tagetis ماده سمی تاجتی توکسین Tagetitoxin را تولید که سبب کلروز انتهایی برگ در بسیای از گیاهان خانواده کاسنی میشود.سویه تحت بررسی این باکتری برای کنترل بیولوژیکی از برگهای انتهایی کلروز شده خالته جدا شده است

علف پشمکی : توسط باکتری Deleterious rhizobacteria که غیر انگلی و در ریشه گیاهان بدون تهاجم به بافت های ریشه کلونی ایجاد و باعث فرونشانی رشد گیاه میشود .

استفاده عملی از این باکتری در مدیریت علف هرز مستلزم کاربرد مایه تلقیح شده برای استقرار تراکم بالایی از باکتری ها در مجاروت دانه یا ناحیه گسترش ریشه های علف هرز مورد نظر و شروع فعالیت باز دارندگی رشد است .

ویروسها : وجود ویروسها روی برخی علفهای هرزی مثل Morrenia odorata و گل سرخیان Rosa multiflora که منجر به فرو نشانی رشد گردیده است گزارش شده البته در شرایط آزمایشگاهی

نماتدها : که امکان بهره گیری از آنها در کنترل بیولوژیکی است . که در این مورد رابطه طبیعی اختصاصی میزان – انگل توصیفی برای علف هرز تاجویزی برگ نقره ای Solanum elacgnifolium است .   

و یا ایجاد گال های روی گیاه تلخه Acroptilon repens توسط نماتد Subanguina picridis

حیوانات بزرگ : مانند غاز در حذف علف هرز مزارع توت فرنگی و پنبه و یا استفاده از ماهی کپور Ctenopharyngodon ideua در کنترل مؤثر علف هرز آبزی هیدریلا  Hydrilla verticillata است این ماهی روزانه چندین برابر وزن خود تغذیه می کند .

رهیافت های زیست محوری برای کنترل بیلوژیکی : به مانند استفاده از ترکیبات شیمیایی تولیدی ریز جانداران یا گیاهان مانند تاجتی توکسین که شرح داده شد و ماکولوسین Maculosin کهماده گیاه سوز مختص گل گندم خال دار Centaurea maculosa که از قارچ Alternaria alternata  بدست می آید.

گرچه جزء اصلی کنترل بیولوژیکی محسوب نشده ولی به عنوان توسعه فرآورده های زیست محور به جای علفها کشها مهم خواهند بود .

نقش کنترل بیولوژیک در مدیریت علف هرز :

جلوگیری از تولید دانه در علف هرز

پیشگیری از استقرار علف هرز

کنترل علفهای هرز که در موقعیت ویژه قرار دارند مثل توسکا Alnuus rubra که در مسیر جریان آب قرار دارد و استفاده از علفکش ممنوع است توسکا علف هرز جنگلی که در تولید چوب تداخل ایجاد می کند .

کنترل علف های هرز مقاوم : که بیم توسعه بیوتیب آنها می رود

عاملی برای فرونشانی علف هرز : بعضی گیاهان را هرگز نباید و یا در منطقه ای تا حدودی باید کنترل کرد مثل درخت آکاسیا Acacia spp و کهور pro sopis spp جهت محدود سازی پر آتش آنها به جای حذف کلی آنها .

امکان تلفیق این روش با دیگر روشها موجود است .

*عملیات زراعی و نقش آن در کنترل بیولوژیکی :

عملیات زراعی ارائه دهنده روشهای کاربردی آسانی برای ادغام کنترل بیولوژیکی در نظام های زراعی است .

تناوب زراعی – شخم چوب – انتخاب ارقام با توانایی رقابتی بالا ( ژنتیک و اصلاح نباتات هم در کنترل بیولوژیکی نقش ایفا نموده ) . گیاهان زراعی پوشش دهنده و خاکپوشها ی و تلنیف باد گرایبی که تعامل مواد اگر آسیب علف جارو با قارچ Rhizopus sp در جلوگیری از جوانه زنی دانه رست چغندر قند حاکی از امکان کشف روابط مربوطه است .

روشهای کنترل بیولوژیک :

مبارزه بیولوژیک به مفهوم به کارگیری دشمنان طبیعی تقلیق جمعیت آفات به معنی اعم است سه روش عمده برای استفاده از دشمنان طبیعی وجود دارد .

الف - حفاظت conservation

ب - معرفی in Troduction

ج – انبوه سازی یا افزون سازی  Augmentation

در حفاظت موثر کوششهایی که نیازهای دشمنان طبیعی را برای شکفتن و ثمر دادن در یک سیستم تامین می گردند .

و در معرفی یا ورود دشمنان طبیعت مزیتی نسبت به سایر روشها دارد که نیاز به نگهداری ندارد یعنی self – maintainig و در دراز مدت بسیار ارزان تمام می شود.

 

و در دراز مدت بسیار ارزان تمام میشود .

اما ذکر یک نکته : اگر برای این دشمن طبیعی دشمنی دیگر پیدا شد اقدامات حفاظتی لازم است .

و انبوه سازی : در هر جا دشمنان طبیعی به هر دلیل راه نداشته باشند مثل گلخانه و محل پرورش قارچ و ... از طریق تکثیر و رها سازی افزایش می یابد که به دو صورت رها سازی تقویتی inoculative releaase  و رها سازی انبوه  mass – release یا inundation می باشد .

در مورد اول تعداد کمی به منظور تقویت آنها رها میشوند و مورد دوم زمانی است که تکثیر طبیعی عاملی برای افزایش جمعیت آن کافی نبوده و لازم باشد دشمن طبیعی مورد نظر به تعداد زیاد تکثیر و رها سازی شود .

برنامه های معرفی دشمنان طبیعی :

مرحله اول : انتخاب هدف واندیشیابی با تکیه به اطلاعات جامع درباره آفت ودشمن طبیعی

مرحله دوم : رده بندی و پژوهش مقدماتی با تکیه بر ذکر مشخصات تاکسونومیک گونه ها ...

مرحله سوم : انتخاب محل برای اکتشاف که از نظر جغرافیایی منطقی را که دشمنان طبیعی موثر وجود دارند شناسایی نمود .

مرحله چهارم : انتخاب نوع دشمن طبیعی برای جمع آوری اعماز رده های موجودات مهره داران – نرم تنان و...

مرحله پنجم : پی جویی ، جمع آوری و انتقال دشمنان طبیعی منتخب

مرحله ششم : قرنطینه و حذف که آزمایشگاهای قرنطینه به دو طریق 1- محلی برای ورود عوامل زنده و نگهداری وتفکیک انواع نامطلوب است 2- محل مناسبی برای بررسی موجودات بالقوه مناسب برای مبارزه است .  

مرحله هفتم : بررسی بی زیانی و انتخاب دشمنان طبیعی برای ادامه مطالعات

مرحله هشتم : تمرکز در مزرعه و تعیین کارایی

مرحله نهم : ارزشیابی عامل و برنامه است .

بعد از این مرحله که جزء ضروریات مراحل معرفی است که منابع لازم برای برنامه های معرفی شامل هزینه ها ، فواید اجتماعی و ایمنی است .

انواع تفلیق کنترل بیولوژیک در نظامهای مدیریت آفات :

تلفیق مبارزه بیولوژیکی و شیمیایی

تلفیق مبارزه بیولوژیکی و زراعی

تلفیق مبارزه بیولوژیکی و گیاهان مقاوم

تلفیق دو یا چند روش کنترل بیولوژیکی

تلفیق دشمنان طبیعی در نظام های مدیریت آفات

مدیریت دشمنان طبیعی : از جمله تلاشها برای پیاده کردن سیستم مدیریت آفات مبتنی بر مبارزه بیولوژیکی واصلاح جمعیت دشمنان طبیعی است مثلاً می توان در رفتار دشمنان طبیعی با استفاده ازکایر ومونها دخالت کرده و شرایط را برای جذب و گردآوری آنها در محل مورد نظر فراهم آورد . همچنین با تغییر در ساختار ژنتیکی دشمنان طبیعی انواع مناسب تری راایجاد کردمانندانواعمقاومبه آفت کشها

نکاتی چند جهت موفیت داین نوع مدیریت :

سازگاری میزان ودخالتهای فیزیولوژی را بشناسیم .

اثر ویژگیهای ظاهری گیاه بر دشمنان طبیعی.

3 - همزمانی ، هماهنگی و نژادهای دشمنان طبیعی را لحاظ نمائیم .

بیولوژی عوامل کنترل علف هرز مثلاً دو خاصه مهم از زیست شناسی گیاه خواران مانند اختصاصی بودن میزبان و درجه تاثیر آنها بر گیاهان ونوسان جمعیت مد نظر باشد .

تلفیق زیست شناسی عامل و معمول (انتخاب عامل ) دیدگاههای آتی : مبارزه بیولوژیکی متعهد است تا در آینده مسایل مربوط به آفات در محصولات زراعی و نیاز به حفظ آکوسیستمهای طبیعی و محیط را حل کند . اصول آکولوژیکی حاکم بر کنترل بیولوژیکی در محیطهای کشاورزی و طبیعی با گذشت زمان تغییر نمی کند . و مبتنی بر اثرات متقابل گونه ها و ساختار اکوسیستم است . در نتیجه بکار گیری اصول مبارزه بیولوژیکی و مدیریت جمعیت و اثرات متقابل لایه های همخوار موجب حل اقتصادی و کارآمد مسئله آفات خواهد شد . 

اقداماتی برای مبارزه بیولوژیکی لازم است هم برای مبارزه با آفات وارد شده و هم برای حفظ دشمنان طبیعی موجود در سیستم های مدیریت آفات .

نقل و انتقال انسانها که منجر به ایجاد مسایل جدید آفات و دشمنان طبیعی میشود را باید در برنامه لحاظ نمود . استفاده از روشهای تلفیقی ضرورت دارد از کاربرد سموم کاسته شود .

اطلاع رسانی و آگاهی دادن به مردم از اهمیت و ارزش دشمنان طبیعی در کنترل آفات بسیار مهم است .

آموزشها و سطح کیفیت آنها برای افراد حرفه ای لازم است .

تربیت دانشمندان و کارشناسان خبره برای مبارزه بیولوژی در دانشگاههای ضروری است .

منابع :

مبارزه بیولوژیکی واندریش و بلوز ترجمه سید محمد رضا موسوی

اصول مدیریت علمی علفهای هرز ریچارد جی آلدریچ

اصول و مبانی زراعت دکتر خواجه پور

کنترل بیولوژی عوامل بیماریزا گیاهی خاکزاد تالیف دی . هورن بای ترجمه دکتر احمد علوی و علی آهون منش

 

 

 

شنبه یکم خرداد 1389 |